Om du ser denne oversikta og tenker at du på eit eller anna tidspunkt i livet må ha hevda deg i NM på langrenn, ha eit maksimalt oksygenopptak på 64 ml/kg/min og logge 100 kilometer i veka for å gjennomføre noko slikt, har du kanskje litt rett, men truleg mest feil, ifølge Abelone.

For hennar del kom løpinga inn i livet etter eit krevjande svangerskap og ein prematur fødsel. Då sonen var halvtanna år, ville ho finne ei treningsform som let seg gjennomføre på lite tid.

– Men så har jo noko gått gale på vegen, seier ho.

– Løpinga tar ikkje 30 minutt lenger, ho tar veldig mykje meir tid.

Abelone oppdaga at ho har eit løpetalent, som ho etter kvart tok med ut i fjellheimen. Her opplevde ho for første gong DNT-hyttene, som gjorde det mogleg å ikkje berre pakke lett, men usedvanleg lett. Og med lite på ryggen kan beina bevege seg fortare.

Likevel handlar ikkje nødvendigvis fastpacking om å springe for ein kvar pris.

– I Jotunheimen er det mange plassar der det ikkje er verdt å springe, det kostar for mykje. Men eg går mykje raskare enn folk flest. På denne turen har eg berre sprunge ein liten prosentdel.

Abelone fortel at halvparten av tidsbruken som står anslått på kartet, pleier å vere riktig for ho. Difor kan ho ta både to og tre dagsetappar i eitt jafs. Målet er likevel ikkje å presse seg til det ytste, men å få mest mogleg ut av feriedagane.

– Du må ikkje vere toppidrettsutøvar for å drive med dette. Det er ei form for tur der du kan tilbakelegge mykje distanse på kortare tid, fordi du har ein lett sekk. Eg opplever at eg får sett mykje meir, berre på meir komprimert tid.

– Vil du seie at du har det travelt på ein slik tur?

– Eg stoppar, eg tar bilde, eg filmar. Eg kjenner på naturen og ser stadene der eg er, og tenker «wow, eg er ordentleg heldig som får vere her og springe». Ofte er eg på hyttene før folk som har gått éin etappe, og nyt hyttelivet. Men eg har full forståing for dei som brukar 15–16 dagar på ei rute som OMVEIEN og får oppleve alle hyttene. Eg set gjerne opp ei liste over hytter eg vil tilbake til med familien.

Ein typisk sekk pakka etter oppskrifta til DNT for hytte til- hytte-tur veg rundt 7–12 kg. Sekken til Abelone kan vege heilt nede i dryge 2 kilo, utan drikke. Det er ein god samtalestartar på hyttene.

– Då eg starta i 2019, syntest folk heile opplegget var veldig rart. Folk trudde ikkje på at eg kunne ha med nok kle. Eg måtte legge ut alt eg hadde med meg, fortel ho.

Då blei dei andre gjerne overraska.

– Truleg har eg meir tryggleiksutstyr enn mange andre har med. Vindsekk, satellitt-kommunikator, dunjakke, vasstette kle, førstehjelpsutstyr. Eg har ingen luksusartiklar med. Det er det som utgjer skilnaden. Skadar eg meg, er eg åleine og må kunne ligge der til nokon kjem for å hjelpe. Det er klart ting kan gå gale, men vil det hjelpe meg å ha med fem par truser og sokkar?

Sidan 2019 har joggesko og lett oppakning blitt eit langt meir vanleg syn.

– Då eg starta, møtte eg ingen andre som løp i fjellet, det var ei sær greie. I fjor gjekk eg saman med sonen min frå hytte til hytte, og då møtte vi løparar kvar dag.